12 lipca 2026
Opakowanie typu BigBag 500kg Nawóz na bazie azotanu amonu

PPWR - opakowania i odpady opakowaniowe

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40

PPWR w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych z dnia 19 grudnia 2024 r. weszło w życie 11 lutego 2025 r. PPWR ustanawia bezpośrednie ramy prawne dla całego cyklu życia opakowań w Unii Europejskiej. Zastępuje dyrektywę 94/62/WE i obejmuje wszystkie opakowania niezależnie od materiału oraz niezależnie od tego, czy są one wykorzystywane w przemyśle, produkcji, sprzedaży detalicznej, dystrybucji, biurach, usługach czy gospodarstwach domowych, ponadto wszystkie odpady opakowaniowe wytwarzane na terytorium państw członkowskich. 

Ogólna data stosowania to 12 sierpnia 2026 r.

Kolejne obowiązki (recyklowalność, ponowne użycie) wchodzą w życie od 1 stycznia 2030 r. Za naruszenia art. 24–29 grożą administracyjne kary pieniężne ustalane przez państwa członkowskie do 12 lutego 2027 r.

Ustawa UC100, która jest jeszcze w fazie projektu ustala wysokość kar:

  • brak deklaracji zgodności EU lub nierzetelne jej sporządzenie - 10 000zł - 2 000 000zł

  • nieprzechowywanie dokumentacji technicznej przez 5 lub 10 lat lub niedostarczenie jej do urzędu w wymaganym terminie - 5 000zł - 50 000zł

 

PPWR wyznacza obowiązki prawne do spełniania dla wytwórcy, producenta i importera.

Wytwórca to podmiot, który wytwarza opakowanie lub produkt w opakowaniu, w tym podmiot zlecający projektowanie lub wytworzenie opakowania pod swoją własną nazwą lub znakiem towarowym (art. 3 ust. 1 pkt 13). czyli także właściciel marki (brand owner). Status ten zyskuje się, jeśli zlecenie dotyczy zaprojektowania lub wykonania opakowania ze swoim logo/znakiem towarowym – nawet jeśli fizycznie robi to zewnętrzna fabryka.

Producent dla potrzeb rozszerzonej odpowiedzialności producenta to wytwórca, importer lub dystrybutor, który po raz pierwszy udostępnia opakowanie lub produkt w opakowaniu na terytorium państwa członkowskiego (art. 3 ust. 1 pkt 15). Importer wprowadza do obrotu opakowania z państw trzecich. Dystrybutor udostępnia opakowanie na rynku, nie będąc wytwórcą ani importerem.

Podstawowy obowiązek od 12 sierpnia 2026 to oceny zgodności opakowania. Dla każdego rodzaju opakowania wprowadzanego do obrotu wytwórca  musi sporządzić dokumentację techniczną zgodną z załącznikiem VII oraz pisemną deklarację zgodności UE. Dokumentacja obejmuje opis ogólny opakowania, opis materiałów i części składowych, ocenę zgodności z art. 5–12, wyniki badań i obliczeń. Deklaracja może być pojedyncza dla wielu rozmiarów opakowania, jeżeli różnica w rozmiarze nie wpływa na zgodność z żadnym z wymogów.

 

Substancje obecne w opakowaniach (art. 5)

Artykuł 5 PPWR nakłada na wytwórcę obowiązek ograniczenia do minimum obecności i stężenia substancji potencjalnie niebezpiecznych w materiałach opakowaniowych oraz w częściach składowych opakowań, w emisjach i w materiałach wynikających z gospodarowania odpadami.
 
Artykuł 5 ust. 4 wymaga limit zsumowanych stężeń czterech metali ciężkich: ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego — nie więcej niż 100 mg/kg w opakowaniach lub częściach składowych opakowań. Limit ten obowiązuje od 12 sierpnia 2026 r. dla wszystkich opakowań wprowadzanych do obrotu.
 
Zgodnie z art. 5 ust. 5, obowiązuje zakaz od 12 sierpnia 2026 r.  wprowadzania do obrotu opakowań przeznaczonych do kontaktu z żywnością, jeżeli zawierają one substancje per- i polifluoroalkilowe (PFAS) w stężeniach równych następującym dopuszczalnym wartościom lub je przekraczających:
• 25 ppb dla wszelkich PFAS mierzonych za pomocą ukierunkowanej analizy (polimerowe PFAS wyłączone z kwantyfikacji)
• 250 ppb dla sumy PFAS mierzonej jako suma ukierunkowanej analizy, w stosownych przypadkach z wcześniejszą degradacją prekursorów
• 50 ppm dla PFAS (w tym polimerowych); jeżeli całkowita zawartość fluoru przekracza 50 mg/kg, wymagany jest dowód, czy fluor pochodzi z PFAS

 

Definicja PFAS

Przyjęta w rozporządzeniu obejmuje każdą substancję zawierającą co najmniej jeden w pełni fluorowany atom węgla grupy metylowej (CF3-) lub metylenowej (-CF2-) bez dołączonych atomów wodoru, chloru, bromu lub jodu, z wyłączeniem określonych elementów strukturalnych wskazanych w art. 5 ust. 5. Lista konkretnych substancji nie zostanie opublikowana — limit obowiązuje dla wszystkich substancji spełniających definicję.

Komisja Europejska, wspomagana przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), do 31 grudnia 2026 r. ma przygotować sprawozdanie identyfikujące substancje wzbudzające obawy negatywnie wpływające na zdrowie i recykling. Dalsze obowiązki: od 1 stycznia 2030 r. należy projektować opakowania pod recykling (DfR i klasy A/B/C, zob. art. 6), wdrożyć  minimalną zawartości recyklatu w tworzywach (art. 7) oraz minimalizację masy i objętości z eliminacją cech zwiększających pozorną objętość produktu (art. 10). Każdy z tych obszarów wymaga decyzji o materiale, projekcie idostawcy, a w przypadku recyklatu — zabezpieczenia łańcucha dostaw materiału z recyklingu spełniającego kryteria art. 7 ust. 3.

Do 2030 r.  opakowania transportowe, zbiorcze  i e-commerce będzie obowiązywał wymóg nie więcej niż 50% pustej przestrzeni (całkowitej objętości) np. palety, IBC, bębny, skrzynie
 

Harmonogram wdrożenia — co i kiedy zaczyna obowiązywać od 2025 do 2040 r.

 
  • Od 12 sierpnia 2026 r.: Obowiązek spełniania wymogów projektowania opakowań, zakaz stosowania niektórych opakowań jednorazowych, akty wykonawcze KE o etykietowaniu zharmonizowanym i o znakowaniu cyfrowym substancji (art. 12 ust. 6 i 7); uchylenie dyrektywy 94/62/WE (z drobnymi wyjątkami przejściowymi)

  • Od 2029 r.: Osiągnięcie 90% poziomu selektywnej zbiórki dla niektórych rodzajów odpadów. 

  • Do 2030 r.: Wdrożenie celów w zakresie wielokrotnego użytku (reuse), ograniczenie pustej przestrzeni w opakowaniach zbiorczych/transportowych oraz wymóg, by opakowania nadawały się do recyklingu i zawierały odpowiedni udział tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu. 

  • Do 2035 r.: Dalsze zaostrzenie wymogów dotyczących minimalnej zawartości plastiku z recyklingu oraz osiągnięcie wyższych celów w zakresie recyklingu materiałowego.

  • Do 2040 r.: Ostateczne cele w zakresie wielokrotnego użycia opakowań transportowych (docelowo nawet do 70%) oraz ograniczenia generowania odpadów opakowaniowych.

 
Jeśli Twoja firma zajmuje się produkcją, importem czy dystrybucją opakowań, lub wprowadza produkty w opakowań to już od 12 sierpnia 2026 ma obowiązki do wypełnienia, między innymi wykonanie dokumentacji technicznej, deklaracji zgodności zgodnej z załącznikiem VII PPWR do każdego opakowania, wraz z wynikami badań  PFAS do opakowań do kontaktu z żywnością, dla pozostałych opakowań stężeń czterech metali ciężkich: ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego — nie więcej niż 100 mg/kg.
 
Czas przechowywania deklaracji zgodności (oraz powiązanej z nią dokumentacji technicznej) zależy od rodzaju opakowania:
  • 5 lat – dla opakowań jednorazowego użytku,

  • 10 lat – dla opakowań wielokrotnego użytku. 

 

Okres ten liczy się od dnia wprowadzenia danego opakowania lub produktu w opakowaniu do obrotu. Dokumenty te muszą być udostępniane na uzasadniony wniosek organów nadzoru rynku.

 

 

 

Kontakt w sprawie doradztwa CLP:

Piotr Jachym 

📞 Tel.: 512 333 080

📧 E-mail: pjachym.adr@gmail.com

 

 

doradca adr tarnów
doradca adr tarnów

Skontaktuj się ze mną

SUPPORT

Piotr Jachym

piotr.jachym@doradztwo-adr.pl

pjachym.adr@gmail.com

+48  512 333 080